vrijdag 10 februari 2017

Buzz Aldrin, waar ben je gebleven?


Mattias is geboren in 1969, in de nacht van de eerste maanlanding. Om preciezer te zijn: op het moment dat de tweede man, Buzz Aldrin, zijn voet in het maanstof zette. Buzz Aldrin is Mattias’ grote idool. Een man die belangrijk werk deed, maar door Neil Armstrongs status in de anonimiteit kan leven. Precies het onopvallende leven dat Mattias zelf voor ogen heeft. Maar in een verdwaasd ogenblik besluit hij op het aanbod van een vriend in te gaan en mee te varen naar de Færøer-eilanden, ‘het land waar geen boom groeit, het land dat op de maan lijkt.’ Aan boord gaat het onherroepelijk mis: Mattias wordt wakker op een verlaten weg ergens op de Færøer, doorweekt, gewond en – om onverklaarbare redenen – met stapels bankbiljetten op zak.



Matthias is gefascineerd door ruimtevaart en de maan, maar vooral door Buzz Aldrin, de tweede mens op de maan. Matthias wil ook overal tweede in zijn, hij wil absoluut niet opvallen en gaat het liefste op in de menigte.

Als hij met een vriend meegaat naar de Faeröer eilanden, krijgt hij een black out. Hij wordt opgepikt door Havstein die hem vervolgens onder zijn hoede neemt. Hij voelt zich gezien bij deze man en sluit vriendschap met de bijzondere mensen die bij hem in "de fabriek" wonen. Op deze afgelegen plek krabbelt hij langzaam weer op, maar kan hij hier aarden of is het toch Noorwegen waar hij thuis hoort.

Dit alles en nog heel veel meer lees je in deze roman over een bijzondere, gevoelige jongen die vooral niet wil opvallen, het geweldige landschap en de vele verwijzingen naar muziek.

Mijn eerste kennismaking met Johan Harstad is geweldig. Dit boek was boek van de maand bij de facebookgroep Literatuur uit het hoge Noorden. Zo'n boek als deze is nu precies de reden om aan een leesclub mee te doen, anders had ik het waarschijnlijk niet gelezen.

Als ik in de toekomst een nummer van The Cardigans hoor zal ik zeker aan dit boek denken.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen