vrijdag 28 april 2017

Een charismatisch defect


Wanneer de charismatische Blake Chesterfield het onstuimige Amsterdam van eind jaren zestig komt binnenvallen, zal niets meer hetzelfde zijn. Hij wil de wereld verbeteren, tegen elke prijs. De jonge, eigenzinnige April strijdt – misschien wel tegen beter weten in – met hem mee. Hij biedt haar een nieuw bestaan, een passender naam en nieuwe idealen: een ontsnapping uit haar tot dan toe burgerlijke, oer-Hollandse bestaan.
Blakes aantrekkingskracht is groot, en hij weet algauw een schare volgers om zich heen te verzamelen. Als de commune een aanslag beraamt op ‘het gezicht van het kapitalisme’ wordt April voor een morele keuze gesteld: welk kwaad moet bestreden worden, dat van binnen of van buiten?
Decennia later, als een oude bekende haar zorgvuldig afgeschermde leven binnendringt, wordt April geconfronteerd met ongewenste herinneringen.


Als eerste valt de mooie vormgeving van dit boek op, de uitklapbare kaft met een prachtige foto van Ed van der Elsken en een typisch jaren 60 patroon aan de binnenzijde. Zo waande ik me gelijk ik de sfeer van de jaren zestig. Deze jaren zijn het decor voor dit verhaal.

April laat haar saaie burgerlijke leven, haar ouderlijk huis en haar naam achter en vertrekt naar Amsterdam. Ze is verliefd en begint een opwindend leven met de charismatische Blake, een uit Amerika afkomstige wereldverbeteraar. Met hem wacht haar een leven vol spanning, sex en drugs. Naar zijn idee stichten ze een commune, dit trekt mensen aan die zich aansluiten bij zijn revolutionaire ideeën. Hij sleept April steeds meer mee in zijn plannen, maar ze komt erachter dat dit niet haar manier van leven is. Na een heftig voorval moet ze een keuze maken maar wat ze ook zal kiezen, het verleden zal haar voor de rest van haar leven blijven achtervolgen.

Door de mooie zinnen vond ik het een boek om gedoseerd te lezen. De 60er jaren zijn heel mooi weergegeven. Er werden, in het eerste gedeelte van het boek wat tijdsprongen gemaakt, vooral het eerste hoofdstuk kon ik in het begin niet plaatsen maar later valt alles op zijn plaats. De auteur geeft ook ruimte om zelf dingen invullen. Een boek om over na te denken! Ik vond het een mooi en sfeervol boek en ga zeker haar debuutroman lezen.


zondag 23 april 2017

Mijn leven in de wildernis

In Mijn leven in de wildernis vertelt de Nederlandse Miriam Lancewood over haar leven in de wildernis van Nieuw-Zeeland. In 2010 verruilde ze de Achterhoek voor een leven ver van de bewoonde wereld. Samen met haar man Peter leeft ze zonder enige vorm van luxe een geïsoleerd leven in de verlaten bergen op het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland. In het televisieprogramma Floortje naar het einde van de wereld zocht Floortje Dessing het echtpaar op. Een inspirerend verhaal over durf, keuzes en geluk.


Door het programma van Floortje Dessing wist ik al van het bijzondere leven van Miriam. Ze is in mijn omgeving geboren en reist al 7 jaar met haar dertig jaar oudere man Peter door Nieuw Zeeland.

In dit boek lees je hoe ze samen leven alleen in de natuur, zonder klok en eten wat ze kunnen vinden. Miriam is opgegroeid als vegetariër maar om te kunnen overleven moet ze leren jagen. Je leest over haar mentale pijn terwijl ze haar eerste possum dood maakt. Het respect dat ze hebben voor de dieren en niets verloren laten gaan. De energie die de natuur, het bos en de bergen geven, hun spirituele ervaringen maar ook de vele ontberingen en moeilijke momenten die ze onderweg tegenkomen. Wat een doorzetters!

Hier kunnen we nog heel veel van leren met de vele overbodige spullen die we hebben en ons vaak veel te gehaaste leven. Ik vond het een heel inspirerend boek!



vrijdag 14 april 2017

Cinder

In een futuristisch Nieuw-Beijing leven mensen en androïden door elkaar. Cinder, een getalenteerde monteur, is een cyborg en daardoor een tweederangsburger. Ze woont bij haar valse stiefmoeder, die haar beschuldigt van de ziekte van haar dochter. Maar Cinders stiefzusje is geen uitzondering: er woedt een dodelijke plaag in Nieuw-Beijing, die de bevolking verwoest.

Als prins Kai opeens in haar werkplaats staat, verandert Cinders hele leven. En het laatste wat ze had verwacht, is dat ze het middelpunt van een intergalactische strijd zou worden. Cinder zal moeten kiezen tussen plicht en vrijheid, loyaliteit en verraad - maar om de toekomst van haar wereld te beschermen, zal ze eerst de geheimen uit haar verleden moeten ontrafelen.





Cinder is het eerste deel van De Lunar Chronicles.

Dit boek heeft hele goede recensies en ik had zin om iets makkelijks te lezen, vandaar dat ik deze bij de bibliotheek heb meegenomen.

In een nu nog onbekende wereld leven mensen samen met robots. De bevolking wordt geteisterd door een vreselijke ziekte. Ook staan ze op voet van oorlog met maankoningin Levana. Kan prins Kai dit voorkomen door een huwelijk met haar aan te gaan?
Ondertussen krijgt hij gevoelens voor de eenvoudige maar stoere monteur Cinder. Hij weet niet dat ze een cyborg is, cyborgen zijn maar gedeeltelijk mens en worden als minderwaardig beschouwd. Als haar stiefmoeder denkt dat het haar schuld is dat haar stiefzusje ziek is geworden, geeft ze Cinder op  als "vrijwilliger" voor medische testen. Hierdoor komt ze steeds meer te weten over haar afkomst.

Als ik het zo opschrijf klinkt het allemaal vreemd en kinderachtig. Maar soms is het zo lekker, even verstand op nul en ontsnappen naar een fictieve wereld. Al moet je echt van dit soort boeken houden.
Het boek bevat de moderne, science fiction versie van het sprookje Assepoester. Alleen voor het eventuele "happy end" moet ik het volgende deel Scarlet lezen. Deze heb ik inmiddels gereserveerd want ik ben toch erg nieuwsgierig hoe deze serie verder gaat.


donderdag 13 april 2017

Ambulance


Elf korte verhalen, onafhankelijk van elkaar te lezen, maar op een wonderlijke manier met elkaar verbonden. De mannelijke hoofdpersonen wonen in dezelfde stad, maar kennen elkaar niet. Ze worden vanuit ik-perspectief beschreven. Zonder dat ze het weten is een ambulance – die in elk verhaal voorkomt – een gemeenschappelijke toevalligheid. De een hoort hem langsrijden, een ander ziet hem staan en weer een ander ligt er zelf in. In de verhalen wordt nadrukkelijk wel of juist niet gecommuniceerd met eigentijdse middelen: laptop en mobiel. Een psycholoog vraagt raad aan een volautomatische online-psycholoog. Iemand heeft zijn eigen kantoor opgeblazen, ligt gewond onder 't puin van het ingestorte gebouw; hij belt anoniem naar de krant om naar de reddingsactie te inormeren; speelt een spelletje op zijn telefoon, ontbeert de piepjes als de accu leeg is. 




Na het indrukwekkendede boek van Johan Harstad over Buzz Aldrin ben ik gelijk naar een ander boek van hem op zoek gegaan. Dat is deze verhalenbundel geworden die hij in het begin van zijn carrière schreef.

In elk verhaal komt een ambulance voor en de, uitsluitend mannelijke hoofdpersonages zijn veelal neerslachtig en somber, er valt niet veel te lachen in het leven van deze mensen. Veel gebeurtenissen vinden in de avond of in de nacht plaats, meestal als ze alleen zijn. De verhalen staan op zichzelf al kruisen sommige personages elkaars wegen.  Eigenlijk ben ik niet zo'n liefhebber van verhalenbundels toch heb ik me goed vermaakt met af en toe een verhaal tussendoor uit dit boek.



zaterdag 8 april 2017

Het meisje in de trein

Rachel neemt elke ochtend dezelfde trein. Elke dag hobbelt ze over het spoor, langs een rij charmante huizen in een buitenwijk van Londen, en stopt daar altijd voor hetzelfde rode sein. Zo kijkt ze elke ochtend naar een stel dat op hun terras ontbijt. Ze heeft inmiddels het gevoel dat ze hen persoonlijk kent en noemt hen ‘Jess en Jason’. Hun leven – in Rachels ogen – is perfect. Een beetje zoals haar eigen leven dat ooit was.

Op een dag ziet ze iets vreemds in hun tuin. De trein rijdt gewoon weer door, maar voor Rachel verandert alles. Niet in staat om het voor zichzelf te houden, stapt ze naar de politie met haar verhaal, wanneer blijkt dat 'Jess' vermist wordt. Hiermee raakt ze niet alleen verwikkeld in de gebeurtenissen die volgen, maar ook in de levens van iedereen die erbij betrokken is. Maar wie is er te vertrouwen? Heeft ze meer kwaad dan goed gedaan door zich met deze zaak te bemoeien?



Dit boek van de Britse Paula Hawkins heeft wereldwijd wekenlang op allerlei bestsellerslijsten gestaan en is inmiddels verfilmd.

Als er zich iets vreemds voordoet in de tuin van Jess en Jason blijkt hun door Rachel gefantaseerde leven niet zo perfect te zijn als ze dacht. Ze raakt steeds meer betrokken bij deze zaak maar door haar alcoholprobleem weet ze vaak niet of het waan of werkelijkheid is. Doordat het geschreven is vanuit het perspectief van drie vrouwen met verschillende tijdsprongen moest ik af en toe even terugbladeren. De gebeurtenissen worden in kleine stukjes verteld, dit maakte dat ik graag wilde doorlezen. Het is niet heel erg spannend of verrassend maar gewoon een lekker meeslepend verhaal. 


donderdag 30 maart 2017

Zweedse laarzen


Op een herfstnacht schrikt ex-chirurg Frederik wakker: zijn huis, op een eiland in Oostzee, staat in lichterlaaie. Ternauwernood weet hij het brandende huis te ontvluchten. Hij heeft nog net tijd om twee verschillende linkerlaarzen aan te trekken.
De volgende morgen is zijn woning tot de grond toe afgebrand. Frederik is alles kwijt en is gedwongen zijn leven opnieuw vorm te geven. En dat terwijl hij wordt beschuldigd van brandstichting en zich nogal oud begint te voelen, niet in de laatste plaats vanwege het nieuws dat zijn dochter zwanger is. Maar dan ontmoet hij journaliste Lisa, die lang vergeten gevoelens in hem opwekt. Wanneer vervolgens nog een huis op de eilandengroep afbrandt, staat het vast: dit wordt een herfst om nooit te vergeten.


 
Is het echt al al 9 jaar geleden dat ik Italiaanse schoenen heb gelezen? Het heeft toen veel indruk gemaakt, dit boek is het vervolg hierop maar is ook heel goed zelfstandig te lezen.

Op een nacht brand het huis van Frederik af, hij is alles kwijt. Een oorzaak is niet te vinden en de verdenking gaat al snel richting Frederik zelf. Op zijn eiland staat nog de caravan van zijn dochter Louise, hierin gaat hij tijdelijk wonen. Ze hebben een vreemde vader - dochter relatie. Ze is pas laat in het leven van Frederik gekomen en weten niet veel van elkaars leven af. Maar zoals het vaak gaat in zo'n relatie belt Louise haar vader als ze in de problemen zit en gaat hij direct naar Parijs om haar bij te staan. Daar leren ze elkaar eindelijk wat beter kennen.
Een andere vrouw in zijn leven is de veel jongere journaliste Lisa Modin. Ze doet verslag van de brand en hij krijgt gevoelens voor haar maar dit is niet wederzijds. Verder heeft hij nog wat contacten in het dorp en met Jansson, de oude postbode die hem regelmatig bezoekt en naar het vasteland vaart met zijn boot.
Als er na een tijdje meer huizen afbranden rijst het vermoeden dat er een pyromaan aan het werk is.

Dit is het laatste boek van Henning Mankell, helaas is hij in 2015 overleden. Is het daarom zo melancholisch geschreven, hij wist dat hij ging sterven.

De hoofdpersoon van dit boek is ook in de herfst van zijn leven, voelt zich oud en is eenzaam. Zoals hij zelf aanhaalde "In mijn caravan is geen god". Dit geeft mooi de sfeer van het boek weer.


zondag 26 maart 2017

De Hanenfluisteraar

René Kerkhoven reisde op 20-jarige leeftijd door Mexico, werkte kort na de Sandinistische revolutie van 1979 vijf maanden in Nicaragua en bezocht het hedendaagse Cuba verschillende keren. Zijn belevenissen legde hij vast in een boek met alledaagse indrukken, korte verhalen en interviews met bijzondere mensen. Cuba staat daarbij centraal: een inspirerend land, worstelend met de ogenschijnlijk eindeloze gevolgen van achterhaalde internationale tegenstellingen. Een land dat in de nabije toekomst zomaar enorm zou kunnen veranderen. Een land ook dat het avontuur in de mens losmaakt. Als een vrolijke vrijbuiter beweegt de schrijver zich door Havana en over het Cubaanse platteland. Vol overgave stort hij zich in het slecht onderhouden filmdecor uit de jaren 50. Laat u meevoeren door een land dat in zijn huidige vorm nog maar beperkt houdbaar is. 



De Hanenfluisteraar - alledaagse indrukken van het leven op Cuba

Wij zijn van plan om komende winter naar Cuba te gaan. Voorafgaand hieraan wil ik natuurlijk zoveel mogelijk over dit land lezen. In dit boek staan talloze verhalen over bijzondere mensen die de auteur tijdens zijn bezoeken aan dit land heeft ontmoet. Ook staan er veel leuke plekken en adressen beschreven waarvan ik er veel heb genoteerd. Wil je wat vrolijks lezen en ben je geïnteresseerd in de Cubaanse cultuur dan is dit boek zeker een aanrader wat mij betreft.


zaterdag 25 maart 2017

In het restaurant


In restaurants wordt nooit alleen maar gegeten. Het gaat er ook altijd om zien en gezien worden, om een signaal van stijl en distinctie, en om het gevoel bij vreemden te zijn en toch thuis. In de keuken, aan de toog en aan tafel komen genot en hard werk, élégance en uitbuiting, en culturele diversiteit en racisme samen. Groezelig of grandioos: restaurants zijn een spiegel van de samenleving.

Ribbat reflecteert op de historie van de gastronomie aan de hand van gesprekken met schrijvers, denkers, kelners en chefs, en reist van Duitsland tot Tokio, Chicago en Parijs. In het restaurant is een vertelexperiment vol vaart dat het midden houdt tussen cultuurwetenschap en docu-roman, waarin het fenomeen ‘restaurant’ van verleden tot heden wordt belicht.


Naast lezen is eten een andere passie van me. Ik vind het echt heerlijk om uit eten te gaan en te genieten van bijzondere gerechten die ik thuis niet snel maak. Voor dit boek was een leesclub bij Hebban en ik mocht meelezen.

Zoals ook in het voorwoord van het boek is vermeld, heeft dit boek een anekdotische vertelvorm.  Het is de eerste keer dat ik zo'n soort boek lees en moest even wennen aan de schrijfstijl. Door middel van hele korte stukjes lees je hoe het restaurant door de jaren heen is ontstaan. Van de meest chique, dure restaurants tot bekende hamburgerketens. Dit alles is opgetekend in vier gangen. 

Een groot gedeelte gaat over de tijd voor en na de tweede wereldoorlog.
Met schaamte las ik over de rassenscheiding, sommige plekken waren alleen voor blanken. Wat een voorrecht hebben we om niet na te hoeven denken waar je heen wilt gaan of waar je wilt gaan zitten, onvoorstelbaar, zo moet het toch voor iedereen zijn. 
Veel bekende schrijvers kwamen ook ter sprake zoals Orwell en Sartre
Ook lees je over een restaurantje waar ze eten klaar maken met afval van een vuilstortplaats in Nairobi, wat een veerkracht hebben zulke mensen. 
Maar natuurlijk worden ook over de meest exclusieve plekken besproken waar je kunt gaan eten.

Dat er een strenge hiërarchie heerst in veel restaurants, daar heb ik nooit zo bij stil gestaan.
Ben toch ook wel erg geschrokken van de vaak slechte arbeidsomstandigheden. Keihard werken voor heel weinig geld. Vooral in Amerika hebben veel mensen twee banen omdat ze niet genoeg geld hebben om rond te komen.

Tenslotte ook een blik op de toekomst, de moleculaire keuken, koken wordt steeds meer een wetenschappelijk experiment.

De geschiedenis van het restaurant is een boek vol interessante wetenswaardigheden al vraag ik me wel af wat er uiteindelijk van blijft hangen.


maandag 13 maart 2017

Bijenvader

Zomer 1985. Door een vreselijke gebeurtenis ligt Johannes vriendje Henrico in coma. Hij is waarschijnlijk zijn geheugen kwijt, en Johanne is bang dat hij zich niets meer herinnert van haar, en van hun tijd samen.

Die tijd samen begon een paar maanden eerder, op de dag waarop Johanne met haar moeder en broertje Paulie vanuit Utrecht verhuisde naar Warsum, een klein dorp in het oosten van het land. Als ze 's avonds patat haalt in de plaatselijke snackbar en daar Henrico ontmoet, weet ze dat ze verloren is.
Op cassettebandjes - in de hoop dat die Henrico's geheugen opfrissen wanneer hij wakker wordt - vertelt Johanne Henrico over de lange, broeierige zomer die volgt. Vanaf die eerste blik in de snackbar tot aan die afschuwelijke dag waarop.
..





Als haar vriendje Henrico in coma ligt neemt Johanne een cassettebandje met herinneringen op voor hem. Hierdoor word je als lezer meegenomen naar de gebeurtenissen voor het ongeluk. 

Johanne verhuist met haar hippiemoeder en broertje Paulie van de stad Utrecht naar een klein dorp. Ze probeert aansluiting bij de andere jongeren te vinden en wordt al snel verliefd op de knappe Henrico. Ze krijgen een relatie met alle strubbelingen van dien zoals die bij pubers vaak komen kijken. Jaloezie en onzekerheid spelen een grote rol in hun prille liefde.

Moeder Kat is vooral met haar schilderijen bezig en laat de kinderen veel alleen. Paulie zoekt zijn heil bij buurman Lomme. Hij is imker en de jongen is hierdoor enorm gefascineerd.  Langzamerhand kom je erachter dat Lomme een naar verleden heeft. Het verhaal bereikt een climax die voor veel personages niet goed afloopt.

Door de cassette bandjes en de genoemde muziek waande in me weer in de 80er jaren. Ook het leven in een klein dorp was erg herkenbaar voor me. De personages waren goed uitgewerkt en het verhaal leest heel prettig. Ook is er tijdens het verhaal ruimte opengelaten om zelf dingen in te vullen.

Het boek heeft het predicaat young adult maar hier zou ik me niet door laten leiden. Het is zeker ook voor volwassenen heel erg leesbaar. Ik vond het een heel goed debuut.



zaterdag 4 maart 2017

Mijn lange weg naar huis

Op een klein station in India is de vijfjarige Saroo zijn broer kwijtgeraakt. Hij klimt in een treinstel om hem te zoeken, maar raakt per ongeluk opgesloten en komt helemaal alleen aan de andere kant van India in Calcutta terecht.
Zonder zijn familie en zonder te weten uit welk dorpje hij komt, zwerft hij wekenlang door de straten van de grote stad tot hij wordt opgenomen door een weeshuis. Ook daar weten ze zijn familie niet op te sporen en uiteindelijk wordt Saroo geadopteerd door een Australisch echtpaar bij wie hij gelukkig opgroeit.
Als hij bijna dertig is, en de technologie zo veel verder is dan toen, gaat Saroo met behulp van Google Earth op zoek naar het station waar hij al die jaren geleden zijn familie kwijtraakte. Elke avond bekijkt hij urenlang de spoorlijnen die naar Calcutta leiden, tot hij na een jaar dat ene station denkt te herkennen. Hij vertrekt naar India om te kijken of hij zijn familie weer terug kan vinden.


 
Als de straatarme vijfjarige Saroo zijn broer kwijtraakt en per ongeluk mee gaat in een leeg treinstel raakt hij verdwaald in het immense India. Hij weet niet waar hij vandaan komt en hoe hij precies heet. Na een tijdje onder erbarmelijke omstandigheden te hebben rondgezworven in Calcutta komt hij in een weeshuis terecht. Hij heeft het geluk om geadopteerd te worden door een liefhebbende familie uit Australië waar hij opgroeit tot een succesvolle jongen.
Toch blijft hij met vragen zitten en probeert via Google Earth uit te zoeken wat zijn geboorteplaats is. Een aangrijpende ontknoping volgt waarbij ik het niet droog kon houden. 
Dit boek bevat een ongelooflijk waargebeurd verhaal over de veerkracht van een kleine dappere jongen wat erg veel indruk op me heeft gemaakt.



Lion is de indrukwekkende verfilming van Mijn lange weg naar huis, met Nicole Kidman, Dev Patel (Slumdog Millionaire) en Rooney Mara in de hoofdrollen. De film ga ik deze week bekijken.